|
There are no translations available. Lata wojny karabachskiej i rodzącej się demokracji w Armenii spowodowały, że niewidomi i niedowidzący stali grupą wykluczoną społecznie, bez możliwości przemieszczania się , rozwoju, edukacji na odpowiednim poziomie oraz możliwości podejmowania pracy. Jest to związane przede wszystkim z sytuacją ekonomiczną, ale również z izolacją geograficzną oraz stereotypami społecznymi (w załączeniu artykuł opisujący sytuację niepełnosprawnych w Armenii). Liczba osób niewidomych w Armenii szacowana jest na 4-5 tys. osób, brak dokładniejszych danych, nie są prowadzone specjalne zestawienia (uśredniony wskaźnik Światowej Rady Pomocy około 200 os. na 100 tys.; Armenia 2,9 mln mieszkańców ). Opieka zdrowotna w Armenii jest trudno dostępna, znajduje się w fazie długotrwałego, głębokiego kryzysu. Poza pojedynczymi działaniami nie są prowadzone zorganizowane i systematyczne prace na rzecz niepełnosprawnych czy osób przewlekle chorych. Projekt, który jest początkiem działań w tej sferze, ma za zadanie pokazanie polskich doświadczeń oraz systemu działań wspomagających niewidomych i niedowidzących. Osoby uczestniczące w szkoleniach będą organizatorami dalszych działań dla poprawy sytuacji niewidomych i niedowidzących, przekazując i propagując wiedzę i umiejętności. Szczególnie uwzględniony będzie aspekt terapii i rehabilitacji, przekazania wiedzy o nowoczesnych metodach pomocy- kynoterapii, adaptacji urządzeń elektronicznych. Na podstawie posiadanych przez nas informacji stwierdzamy, że wspieraniem niewidomych w Armenii nie zajmuje się żadna polska organizacja. Natomiast w samej Armenii pomoc niewidomych zajmuje się Fundacja im. Monte Melkoniana, z którą w przyszłości zamierzamy nawiązać współpracę. Fundacja ta pomaga jedynie w zdobywaniu sprzętu tyfloinformatycznego, nie zajmując się głębiej problematyką przywrócenia osób niewidomych i niedowidzących społeczeństwu, tworzeniu trwałych struktur pomocowych. Pomysł podjęcia edukacji w sferze ochrony praw zwierząt i problematyki osób niewidomych związany jest ze znakomitymi rekomendacjami dla terapii z udziałem psów. Traktowanie zwierząt w Armenii jest w dominującym stopniu przedmiotowe, na niskim poziomie funkcjonuje pomoc weterynaryjna, problem "wałęsających" psów rozwiązywany jest eksterminacjami. Wśród mieszkańców Armenii zwierzęta postrzegane są poprzez negatywne i uprzedmiotawiające stereotypy. Stowarzyszenie Save the Animals, jedyne schronisko dla psów w Armenii (istnieje drugie - państwowe, praktycznie nie spełniające żadnej funkcji ochronnej), które próbuje przeciwdziałać tym zjawiskom. Opiekuje się ponad 200 psami (szacunkowo około 10-20 tys. psów w Armenii), organizuje akcje uświadamiające i protesty przeciwko zabijaniu zwierząt. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Absolwentów Kirklanda w przystosowaniu części swoich podopiecznych do prowadzenia kyno-terapii. Zarazem przygotowuje akcje zmieniania negatywnych stereotypów. |

